موقعیت مفعول جمله در زبان آلمانی

در این پست تلاش می‌کنیم شما را با نحوه قرارگیری انواع مفعول‌ها در جمله و جایگزینی ضمایر معادل آنها آشنا کنیم.

اسامی در جملات با نقش‌های گوناگونی ظاهر می‌شوند. دو نقش پرکاربرد اسم‌ها، نقش فاعلی و نقش مفعولی می‌باشد. فاعل در جمله کننده کار و مفعول نیز اسمی است که عمل بر روی آن انجام می‌شود و یا از فعل اثر می‌پذیرد.

Andrea hat einen Kuli.

در جمله بالا  فاعل Andrea و  همچنین Kuli مفعول مستقیم است. همانطور که می‌دانید ضمائر شخصی (فاعلی – مفعولی)، کلماتی هستند که به جای اسم در جمله می‌آیند و از تکرار غیرضروری آنها جلوگیری می‌کنند. در مثال بالا اگر بخواهیم جملات دیگری در مورد Andrea و Kuli  بیان کنیم، جملات زیر را می‌توانیم بنویسیم.

Andrea hat einen Kuli.

Der Kuli ist gut.

Andrea liebt den Kuli.

در جمله شماره دوم، Kuli نقش فاعلی دارد، پس اگر بخواهیم بجای آن از ضمیر استفاده کنیم، می‌بایست از ضمیر فاعلی استفاده کنیم. از آنجایی که Kuli مذکر و سوم شخص مفرد است، پس از معادل آن یعنی ضمیر فاعلی er استفاده می‌کنیم.

ِDer Kuli ist gut.

Er ist gut.

در جمله سوم Andrea فاعل است و می‌توان بجای آن از ضمیر فاعلی استفاده کرد. از آنجایی که Andrea مونث و سوم شخص مفرد است، بجای آن از ضمیر فاعلی sie استفاده می‌کنیم.

Andrea liebt den Kuli.

Sie liebt den Kuli.

همچنین در اینجا Kuli نقش مفعول مستقیم (صرف بصورت اکوزاتیو) دارد، پس می‌توانیم بجای آن از ضمیر استفاده کنیم. ضمیر مفعولی مستقیم برای اسامی مذکر و سوم شخص مفرد ihn است.

Andrea liebt den Kuli.

Andrea liebt ihn.

بجای هر دو اسم نیز می توان از ضمیر استفاده کرد.

Sie liebt ihn.

گاهی در یک جمله به واسطه حضور برخی از افعال، دو مفعول در جمله حضور پیدا می‌کند.

برای این دسته از افعال، ترتیب قرارگیری مفعول‌ها از قاعده خاصی تبعیت می‌کند. برای این منظور سه حالت ممکن برای حضور دو مفعول در جمله را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

هر دو مفعول اسم باشند:

در این حالت، مفعول غیرمستقیم (مفعول صرف شده بصورت داتیو) قبل از مفعول مستقیم (مفعول صرف شده بصورت اکوزاتیو) می‌آید.

Anita und Markus schenken ihrem Sohn ein Buch.

در جمله بالا، ihrem Sohn مفعول صرف شده بصورت داتیو  و ein Buch مفعول صرف شده بصورت اکوزاتیو می‌باشد.

یکی از مفعول‌ها اسم و دیگری ضمیر باشد:

در این حالت، آن مفعولی که به شکل ضمیر آمده است قبل از مفعولی که به شکل اسم آمده در جمله قرار می‌گیرد.

Anita und Markus schenken es ihrem Sohn.

Anita und Markus schenken ihm ein Buch.

در جمله بالا، ihrem Sohn و ihm مفعول‌های صرف شده بصورت داتیو و es و ein Buch مفعول‌های صرف شده بصورت اکوزاتیو می‌باشند.

هر دو مفعول ضمیر باشند:

در این حالت، مفعول مستقیم (مفعول یا ضمیر صرف شده بصورت اکوزاتیو) قبل از مفعول غیرمستقیم (مفعول یا ضمیر صرف شده بصورت داتیو) می‌آید.

Anita und Markus schenken es ihm.