صرف فعل در زمان حال در زبان آلمانی
صرف فعل در زمان حال در زبان آلمانی
– صرف فعل را اگر بخواهیم خیلی ساده تعریف کنیم، یعنی آرایش فعل متناسب با فاعل و زمان. وقتی فعلی را صرف میکنید، در واقع به آن شناسه اضافه میکنید تا نشان دهد چه کسی (من، تو، او…) کاری را در چه زمانی (حال، گذشته، آینده) انجام میدهد. این فرایند که در فارسی هم بسیار پررنگ است، در آلمانی اهمیت دوچندانی پیدا میکند؛ چون برخلاف انگلیسی که فقط سوم شخص مفرد شناسه متفاوتی میگیرد، در آلمانی هر شش شخص فاعلی شناسه مخصوص به خود را دارند. این یعنی فعل آلمانی برای تک تک فاعلها لباس جداگانهای میپوشد و این دقت بالا، موسیقی دلنشینی به جمله میبخشد.
۱- تقسیمبندی افعال از نظر صرفی
تمام افعال آلمانی از نظر نحوه صرف شدن در دو گروه اصلی جا میگیرند: افعال منظم و افعال نامنظم. این تقسیمبندی به شما میگوید که هر فعل چطور باید تغییر شکل دهد. خبر خوب این است که اکثریت قریببهاتفاق افعال آلمانی منظم هستند، یعنی یک فرمول ثابت و قابل پیشبینی دارند. گروه دوم یعنی افعال نامنظم هم آنقدر پرتعداد نیستند و با کمی تمرین، آنها را هم مثل آب خوردن یاد میگیرید.
۲- صرف افعال منظم (ضعیف)
افعال منظم ستون فقرات صرف در زبان آلمانی را تشکیل میدهند. این افعال از یک قاعده سرراست و بدون استثنا پیروی میکنند. برای صرف آنها، سه گام ساده برمیدارید: اول پسوند مصدری en- (یا گاهی n-) را از انتهای فعل حذف میکنید تا به بن فعل برسید. سپس شناسه مناسب هر شخص را به این بن اضافه میکنید. جدول زیر این شناسهها را با یک مثال در زمان حال ساده مشخص نشان میدهد:
| فاعل | شناسه | machen → mach- |
|---|---|---|
| ich | e- | ich mache |
| du | st- | du machst |
| er/sie/es | t- | er macht |
| wir | en- | wir machen |
| ihr | t- | ihr macht |
| sie/Sie | en- | sie machen |
دو نکته کوچک اما مهم را هم در نظر بگیرید. اگر بن فعل به d یا t ختم شود (مانند arbeiten)، برای اینکه تلفظ آن روان بماند، پیش از شناسههای st- و t- یک e کمکی اضافه میکنیم: du arbeitest. همچنین اگر بن فعل به حروفی مثل z، x، ß یا s تمام شود (مانند heißen)، برای دوم شخص مفرد s تکراری نمیگذاریم و مستقیماً t را اضافه میکنیم: du heißt.
۳- صرف افعال نامنظم (قوی)
حالا میرسیم به گروه پرچالشتر اما کوچکتر: افعال نامنظم. برخلاف تصور رایج، این افعال بیقاعده نیستند؛ آنها هم قواعد خودشان را دارند، فقط تعداد این قاعدهها کمتر و پراکندهتر است. صرف این افعال تقریباً مشابه افعال منظم است، با این تفاوت که در دوم شخص مفرد و سوم شخص مفرد، ریشه فعل تغییر آوایی و حرفی میدهد. رایجترین این تغییرات را در زیر میبینید:
- e → ie (مانند lesen که به du liest و er liest تبدیل میشود)
- e → i (مانند sprechen که به du sprichst و er spricht تبدیل میشود)
- a → ä (مانند fahren که به du fährst و er fährt تبدیل میشود)
توجه کنید که این تغییر آوا فقط در دو شخص du و er/sie/es رخ میدهد. برای سایر اشخاص، فعل درست مثل یک فعل منظم صرف میشود. این نکته طلایی را که به خاطر بسپارید، نیمی از راه را رفتهاید.
۴- دو غول نامنظم: haben و sein
حتی در میان افعال نامنظم هم دو فعل جایگاه ویژهای دارند: haben (داشتن) و sein (بودن). این دو فعل هم به عنوان فعل اصلی کار میکنند و هم به عنوان فعل کمکی برای ساختن زمانهای مرکب. صرف آنها را باید حتماً حفظ کنید:
| فاعل | sein | haben |
|---|---|---|
| ich | bin | habe |
| du | bist | hast |
| er/sie/es | ist | hat |
| wir | sind | haben |
| ihr | seid | habt |
| sie/Sie | sind | haben |
کاربرد sein به عنوان فعل اصلی
از sein برای توصیف فاعل، معرفی اشخاص و اشیا، بیان تاریخ، ساعت و آب و هوا استفاده میکنیم:
- Das Buch ist gut. (کتاب خوب است.)
- Das ist mein Vater. (آن پدر من است.)
- Es ist 5 Uhr. (ساعت ۵ است.)
کاربرد haben به عنوان فعل اصلی
haben هم مالکیت و مفهوم “داشتن” را بیان میکند:
- Ich habe ein Kind. (من یک بچه دارم.)
- Ich habe Zeit. (من وقت دارم.)
صرف افعال منظم کار چندان دشواری نیست و با چند بار تمرین ملکه ذهنتان میشود. برای افعال نامنظم اما بهتر است همیشه یک فرهنگ لغت خوب کنار دستتان داشته باشید و هر فعل جدید را با تمام صرفش یاد بگیرید. این سرمایهگذاری کوچک، در آینده نتیجه بزرگی خواهد داد.
برای مطالعه بیشتر در مورد گرامر و تمرین تعاملی، بر روی لینکهای زیر کلیک کنید.
1 دیدگاه
به گفتگوی ما بپیوندید و دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.